PL logo EN
Formularz zgłoszeniowy
Szukaj |
Film konkursowy
Karuzela z Madonnami
Reż. Weronika Krupa
Polska
2016
Czytaj więcej
Przeglądy filmów (1) + rozmowy z artystami

21.04 godz. 13:00

 

1. Bertrand Guerry, Thibaut Ras, OCEAN'S MEMORIES, FR, 2015, 08:42

 

Ocean’s Memories rozpoczyna spotkanie tancerza i muzyka, pogrążonych we wspólnym dumaniu na opuszczonej plaży. Zimne światło, wiatr, woda i złoty piasek łączą się współtworząc z artystami wyrazistą choreografię.
 

Bertrand Guerry i Thibaut Ras to producenci i filmowcy o ponad 10-letnim doświadczeniu w branży filmowej. Oprócz reżyserowania, Bertand zajmuje się także produkcją uwtorów performatywnych. W 2016 roku ukończył swój pierwszy film fabularny Mes Frères. Thibaut jest inżynierem dźwięku, reżyserem i założycielem firmy muzycznej. Artyści współpracują od kilku lat reżyserując i produkując krótkie formy filmowe, wideoklipy, filmy reklamowe, krótkie programy, filmy o tańcu i dokumenty. Utworzona przez nich platforma wideo pod nazwą All We Can Do Is Dance służy nawiązywaniu kontaktów z tancerzami całego świata, odkrywaniu różnych wizji tańca, a także umożliwia twórcom dzielenie się swoim podejściem do realizji filmów o tańcu. 

 

 

 

2. Rosa Beiroa, IN OUR SKIN, GB, 2017, 03:55

 

In Our Skin  to celebracja nagości i wolności kobiety w jej własnym ciele. To film o formie, rozmiarze, kształcie – od piękna fałdu skóry do delikatności dotyku.
Poprzez piegi na plecach bohaterki widz przenosi się do świata płynnie przeistaczających się figur. Inspirowany Labanowską Analizą Ruchu, tworzony kreską rysunek przybliża nas do niemal abstrakcyjnych form jednocześnie opisując tańczące kształty, rozmiary ciała i fałdy skóry. Film podkreśla niezwykłość i wyjątkowość ukryte w pozornie rutynowych gestach rozbierania się i buduje więź z często pomijanymi uczuciami i doznaniami.
Z założenia film powinien być wyświetlany na dużym ekranie, umożliwiającym widzowi śledzenie ruchów ciał oczami i głową. Dostępny dźwięk występuje w wersji stereo, a także Surround 5.1. w celu wzmocnienia wrażenia przynależności do animowanych ciał.
 
 
Bazując na posiadanym doświadczeniu z zakresu sztuk pięknych, Rosa Beiroa aktywnie działa w obszarze sztuki od 2008 roku, koncentrując się na kwestii przedstawień ciała oraz tematyce powiązanej z figurą kobiecą. W ubiegłym roku uzyskała stopień magistra w dziedzinie animacji na University of the Arts London, a także, pierwszy raz w swojej karierze, włączyła animację do swej praktyki, co umożliwiło jej zgłębienie tematu ciała w ruchu z nowej perspektywy. Pomiędzy styczniem i marcem 2017 roku stworzyła kilka krótkometrażowych form filmowych,  między innymi Playing Forward, Paper Pastime oraz Be Part Of The Solution, zakwalifikowane do Ekotopfilm Festival 2018. W grudniu tego samego roku ukończyła swój film dyplomowy In Our skin , który zakwalifikował się do festiwali Athens Animfest, Feminist Border Arts oraz Ca’Foscari Short Film. Jest ostatnia produkcja krótkometrażowa, The Mind Of An Artist o Williamie Kentridge’u, zrealizowana została we współpracy z Tate.
 
 
 
 
 

3.Marlene Millar, PILGRIMAGE, CA, 2017, 10:47

 

Pilgrimage odnosi się do głębokiego ludzkiego doświadczenia odnowy i solidarności poprzez proces wspólnej podróży. Przy akompaniamencie złożonych serii tureckiego modelu rytmicznego usul, służącemu pobudzeniu emocjonalnych stanów podróży i światła, dziewięciu tancerzy i muzyków przemierza spalone słońcem drogi i skąpane w świetle księżyca pola, by odnaleźć schronienie w opuszczonym miejscu kultu.
 
Marlene Millar, nagradzana reżyserka z doświadczeniem z obszaru tańca współczesnego, tworzy medialne projekty taneczne od ponad 25 lat. Artystka transponuje choreografię na ekran, w ramach tego procesu tworząc nowy język wizualny ujawniający subtelność tańca i prezentowanych opowieści.
Choreografka Sandy Silva to pionierka i innowatorka w obszarze intymnej i oryginalnej formy jaką jest taniec perkusyjny. Od 25 lat występuje jako artystka solowa i naucza podróżując po całym świecie. Korzystając z pełnej niuansów dynamiki, emocji oraz precyzji tańca perkusyjnego, Sandy i Marlene kształtują przejmującą opowieść filmową.
 
 
 
 
 

4. Paulina Rutman, FALL, CL, 2015, 06:17

 

Fall prezentowany był na festiwalu File Electronic Language (Brazylia) oraz na Loikka Dance Film Festival (Finlandia), Danza Em Foco (Brazylia), Dance Camera West Festival (USA), Dance Screen Festival IMZ International Music and Media Center (Austria). Screen Motion (Anglia), Screen Dance Festival (Szwecja), Cinemaissi Latin American Festival (Finlandia), Delete TV (UK), Festival de Cine Biobío (Chile) and Festival Internacional de danza en la Pantalla (Chile). 
 

Paulina Rutman to artystka interdyscyplinarna, specjalizująca się choreografii i filmie tanecznym. Punktem wyjścia dla działań artystki jest badanie ruchu jako odpowiedzi na stany psychologiczne za pośrednictwem tańca współczesnego, filmu tanecznego i sztuki wideo. Posiada wykształcenie zawodowe w zakresie choreografii, montażu i tańca. Jej szerokie doświadczenie i wykształcenie obejmuje uczestnictwo w programach praktyk studenckich w Movement Research (Nowy Jork, USA), Dance Film Association (Nowy Jork, USA) oraz School of The Art Institute of Chicago (Chicago, USA). Jej prace pokazywane były na rozlicznych festiwalach, m.in. as File Electronic Language (Brasil), Loikka Dance Film Festival (Finlandia), Danza Em Foco (Brazylia), Dance Camera West Festival (USA) and Dance Screen Festival IMZ International Music and Media Center (Austria).

 

 

5. Kinga Jaczewska, CATCHING MOVEMENT, PL, 2016, 10:10

 

Uwidoczniając to co dzieję się pomiędzy spopularyzowanymi i rozpoznawanymi przez nas zdarzeniami, Kinga stara się uchwycić czas 'pomiędzy' który płynie niezależnie od zorganizowanego przez nas i podzielonego na minuty i godziny, czasu zegarowego.

 

Punktem wyjścia pracy i badań artystycznych Kingi Jaczewskiej jest ruch. Swoją wiedzę w dziedzinie sztuki, tańca współczesnego i choreografii zdobywała za granicą w szkołach, takich jak London Contemporary Dance School (UK), Northern School of Contemporary Dance w Leeds (UK) czy P.A.R.T.S. w Brukseli (BE). Obok pracy z ruchem, jako performerka i choreografka, Kinga pracuje również z innymi formami ekspresji.
Jej portfolio obejmuje: performans, prace wideo, instalację, tekst i fotografię. Jest zafascynowana ideą ciągłości oraz transformacjami, które są w bezustannym procesie. W swoich badaniach poszukuje ciągłego ruchu, który istnieje bez wcześniejszej organizacji, czy choreografii, i który kontynuuje swój proces powstawania niezależnie od tego, czy jest on obserwowany czy nie. Jej głównym zainteresowaniem jest ruch, który poprzez swoją jakość i rytm, ma potencjał zmiany doświadczania przez nas upływającego czasu.

 

 

 

 

 

 
Czytaj więcej
Ludzie
  • Jury 2. etapu: Marta Ziółek
    Marta Ziółek jest choreografką i performerką. Zanim rozpoczęła studia na wydziale choreografii w School for New Dance Development (SNDO) w Amsterdamie, studiowała na Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. W swojej pracy skupia się na poszerzaniu pola praktyki choreografii i badaniu nowych form ekspresji i ucieleśnień; operuje językiem nowych technologii i popkultury; interesują ją nowe rytuały i performatyka tożsamości.
    Dotychczas brała udział w warsztatach, projektach oraz współpracowała z takimi choreografami i teoretykami, jak Bojana Cvejić, DD Dorvillier, Deborah Hay, Maria La Ribot,Trajal Harrell, Benoit Lachambre, Ann Liv Young, Xavier Le Roy, Meg Stuart.
    Jedna z jej pierwszych choreografii po ukończeniu szkoły - “Black on Black” została wyprodukowana przez Teatr Hetveem w Amsterdamie, koprodukowane przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie , STUK w Leuven, Teatr Studio i Komunę Warszawę. Ta ostatnia instytucja wyprodukowała jej  prace - „Zrób Siebie”, która została uznana przez magazyn „Teatr” za jedną najlepszych spektakli tanecznych/choreografii w sezonie 2016(Mrozek, Puzyna Hojka) oraz będącą  jej grupową kontynuacją choreografia "PIXO".Jej ostatni projekt "PAMELA" -zmieniający formułę w zależności od zaproszenia- został dotychczas zaprezentowany w 2017 roku w Zachęcie, na Festiwalu 4 Kultur w Łodzi oraz będzie mieć kolejną odsłonę w Centrum Sztuki Współczesnej pod koniec roku.
    Ziółek dotychczas swoje choreografie pokazywała między innymi w Holandii, Niemczech, Austrii, Szwajcarii, w Stanach Zjednoczonych oraz Polsce.
    W 2011 była stypendystką Dance Web na ImpulsTanzFestival w Wiedniu. W 2012 uczestniczyła w europejskiej platformie „Europe in Motion”, przeznaczonej dla młodych wschodzących choreografów.W 2013 została stypendystką the Amsterdam Fund for the Arts.Za prace "Zrób Siebie" została wyróżniona nagrodą za reżyserie na Festiwalu Interpretacje w Katowicach.
    W ostatnich trzech latach Ziółek współpracowała również przy teatralanych projektach takich jak „Ewelina płacze” wyreżyserowanym przez Annę Karasińską w Teatrze Rozmaitości oraz "Dziewczynki" w Teatrze Studio i „Piłkarze” reżyserowani przez Gosie Wdowik. Ponadto brała udział w wystawach takich jak "Lepsza Ja" w Zachęcie, „Let’s dance” w galerii Art. Station Foundation, „Układy odniesienia” w Muzeum Sztuki w Łodzi oraz w Parku Rzeźby organizowanym przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej.Ostatnio współpracowała przy choreografii do filmu tworzonego przez Sharon Lockhart do Polskiego Pawilonu na Biennale w Wenecji. W 2015 wraz  z grupą tancerzy i artystów stworzyła choreografie do pokazu mody organizowanego przez Janusza Noniewicza i wydział Katedry Mody Warszawskiego ASP. W centrum zainteresowania Ziółek jest bada granice pomiędzy sztukami wizualnymi, performansem i choreografią, którą konsekwentnie stara się poszerzać w swoich nowych projektach takich jak "Pamela" i "PIXO".
    Czytaj więcej
  • Jury 1. etapu: Krzysztof Kornacki
    prof. Krzysztof Kornacki - filmoznawca, pracownik Katedry Kultury i Sztuki Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. Specjalizuje się w historii kina polskiego. Autor książek Kino polskie wobec katolicyzmu 1945-1970 (książka nominowana do nagrody im. Bolesława Michałka), "Popiół i diament" Andrzeja Wajdy ("Pióro Fredry" za Książkę Roku 2011); współredagował tomy Poszukiwanie i degradowanie sacrum w kinie (2002) oraz Sacrum w kinie. Dekadę później (2013). Współzałożyciel i pierwszy prezes DKF UG "Miłość blondynki" oraz członek Rady Redakcyjnej czasopisma kultury audiowizualnej "Panoptikum".
    Czytaj więcej
  • Jury 2. etapu: Anna Królica
    Anna Królica – kuratorka, krytyczka oraz historyczka tańca. Autorka książek: "Sztuka do odkrycia. Szkice o polskim tańcu" (Tarnów 2011), "Pokolenie solo" (Kraków, 2013). Redaktorka i kuratorka albumu „Nienasycone spojrzenie. Fotografia tańca" (Tarnów / Warszawa 2017).
    Do jej najważniejszych projektów kuratorskich należą: „Maszyna choreograficzna” (2013-2016, Cricoteka) „Z perspektywy żaby (2015, CK Zamek) oraz „Archiwum ciała” (2013, CK Zamek). Pracowała w jury Polskiej Platformy Tańca w 2008, 2012, 2017 oraz była przewodniczącą Rady Programowej ds. Tańca Instytutu Muzyki i Tańca (2011-2013). Prowadziła autorskie zajęcia w Instytucie Kultury Współczesnej i w Katedrze Performatyki UJ. Obecnie prowadzi zajęcia w Instytucie Teatru i Sztuki Mediów UAM w Poznaniu. Współpracowała z "Dwutygodnikiem" „Teatrem" i „Didaskaliami.
    Czytaj więcej
  • Jury 1. etapu: Katarzyna Pastuszak
    dr Katarzyna Pastuszak - tancerka, reżyser, teatrolog, tłumacz, w latach 2009-2014 Kurator Gdańskiego Festiwalu Tańca (Klub Żak). Od 2003 współtworzy Teatr Amareya. W 2016 nominowana do prestiżowej nagrody „Splendor Gedanensis” za realizację polsko-japońskiego projektu „Kantor_Tropy”. Jest także zdobywczynią prestiżowego stypendium „Młoda Polska” 2015 na realizację projektu „Kantor_Tropy”.
    W 2016 zwyciężyła także w kategorii - „Człowiek teatru” w rankingu Gazety Świętojańskiej; w tym samym rankingu spektakl „Kantor_Tropy: COLLAGE” wygrał w kategorii „Najlepszy spektakl OFF-OFF”. W 2015 nominowana do prestiżowej nagrody „Splendor Gedanensis” za reżyserię spektaklu „Nomadka”. W grudniu 2014 nakładem wydawnictwa Universitas ukazała się jej książka pt. „Ankoku butô Hijikaty Tatsumiego – teatr ciała-w-kryzysie”. Występowała we wszystkich grupowych produkcjach Teatru Amareya 2003-2015 oraz w projektach z twórcami zagranicznymi – np. “The Power of Nature” z grenlandzką storytellerką Louise Fontain (2013, Norwegia) „Dream Regime” z Gekidan Kaitaisha z Tokio pokazywany w Polsce i Japonii (2007-2011), „Caravan Project” z Ang Gey Pin (2008), „Anatomical Theatre – The Mystery of Life and Death” z Joan Laage (2006-2007), „Ten ku Youran” z Daisuke Yoshimoto (2006), „Mandala życia i śmierci” w reżyserii Atsushiego Takenouchiego (2005). Spektakle i performanse z jej udziałem prezentowane były m.in. na: Tanzimpulse Festival (Salzburg), Redplexus Festival  (Marseille), XV Alternative Theatre Meetings KLAMRA, SUKKOT Dance Festival in Adama Centre / Mitzpa Ramon (Israel), Festiwal Present Performance (Gdańsk); Międzynarodowy Festiwal APART (Katowice); Festival of Asian Culture - MADE IN ASIA, Gdańsk, Poland, Festival Streetwaves Gdańsk, Poland; International Festival „Sound Around Kaliningrad”, Russia; Redplexus Festival - Préavis de Désordre Urbain in Marseille, France; Shakespeare Festival, Gdańsk, Poland; Villkvinneseminar Festival of Women Art,  Mosjøen (Norway); TAGTAS Festival, Morishita Studio in Tokyo, Japan; „Opening Doors III” festival organised by Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards. Reżyseruje również projekty teatralne z osobami niepełnosprawnymi i niewidomymi. Prowadziła warsztaty m.in. w Polsce, Norwegii, Rosji, Japonii. Spektakl „NOMADKA” w reżyserii K. Pastuszak został zaprezentowany podczas 11. International Dance and Theatre Festival w Theatre X w Tokio i w Sisimiut Kulturhus na Grenlandii oraz w Teatrze Narodowym Grenlandii w Nuuk. Teatr Amareya prowadzony przez Pastuszak został rekomendowany przez jury Polskiej Platformy Tańca 2014 do prezentacji swojej twórczości w ramach bloku „Wizytówka artysty”. W 2016 „Kantor_Tropy: COLLAGE” w reż. Pastuszak został uznany za „Najlepszy spektakl OFF-OFF” w rankingu Gazety Świętojańskiej, zaś w 2017 zdobył II nagrodę publiczności na Festiwalu Klamra w Toruniu. W 2017 spektakl „Nomadka” prezentowany był w Japonii w Sapporo i w Tokio; w pokazach spektaklu wzięły udział dwie artystki reprezentujące rdzenny japoński lud Ajnu - Tsugumi Matsudaira i Utae Ehara.
     
    Czytaj więcej
  • Jury 1. etapu: Wojciech Zamiara

    Wojciech Zamiara (ur. 1960 r. Toruniu) – polski artysta współczesny, artysta interdyscyplinarny (twórca instalacji multimedialnych, performance i sztuki wideo), pedagog. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecna nazwa uczelni: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku), dyplom uzyskał w Pracowni Grafiki prof. Cypriana Kościelniaka w roku 1986. W gdańskiej uczelni pracuje od 1986 r., obecnie na stanowisku adiunkt II stopnia. Prowadzi pracownię Wstęp do Intermediów w Katedrze Specjalności i Specjalizacji na Wydziale Rzeźby.

     
    Czytaj więcej
  • Jury 2. etapu: Dara Friedman
    Dara Friedman (ur. 1968 w Bad Kreuznach, Niemcy; zamieszkała w Miami) wykorzystuje z pozoru zwyczajne obrazy i dźwięki jako budulec dla emocjonalnych i energicznych filmów i prac wideo. Artystka uczyła się u austriackiego filmowca Petera Kubelki, znanego z rygorystycznego podejścia do materii filmowej, zaś w jej twórczości widać wpływy eksperymentalnych trendów XX-wiecznej kinematografii, wzywających do radykalnego ograniczenia medium do jego najbardziej podstawowych właściwości materialnych. Zamiast linearnej narracji filmy Friedman przedstawiają zwykle proste gesty i sytuacje, które rozwijają się według z góry ustalonych zasad i wytycznych.
    Mimo żelaznej logiki i dyscypliny, podejście Friedman pozostaje jednak szalenie zmysłowe i silnie zabarwione emocjonalnie. Bogactwo obrazów i wyraźny nacisk na doświadczanie ciała sprawia, że filmy artystki oscylują między momentami intensywnego, przenikliwego katharsis a pogodnymi, wręcz euforycznymi interludiami. W ostatnich latach Friedman coraz częściej eksploruje nabrzmiałe granice między sferą publiczną a prywatną, angażując do tego muzyków, tancerzy, aktorów i inne osoby poznane na castingach i przesłuchaniach. Ta eksperymentalna współpraca ma bezpośrednie przełożenie na wieloletnią praktykę artystki, której prace miały jednocześnie wywoływać empatię i podkopywać fundamenty ścian dzielących widza od tematu, artystę od publiczności, nas samych od innych.
    Dara Friedman studiowała we Frankfurcie (Städelschule), w Londynie (Slade School of Fine Art, University College), Miami (University of Miami, School of Motion Pictures) i Poughkeepsie w stanie Nowy Jork (Vassar College). Ostatnio (2017–2018) w Pérez Art Museum w Miami zaprezentowała wystawę podsumowującą półmetek kariery, zatytułowaną Dara Friedman: Perfect Stranger. Katalog monograficzny ukazał się nakładem wydawnictwa Prestel. Indywidualne wystawy artystki gościły w wielu instytucjach na całym świecie, m.in. Hammer Museum w Los Angeles (2014); Museum of Contemporary Art w Detroit (2014); Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (2013); Miami Art Museum (2012); Contemporary Art Museum w Raleigh w Północnej Karolinie (2012); Museum of Modern Art w Nowym Jorku (2010); Public Art Fund w Nowym Jorku (2007); The Kitchen w Nowym Jorku (2005); Kunstmuseum Thun w Szwajcarii (2002) i SITE w Santa Fe (2001). Prace Friedman były równie często wystawiane w ramach wystaw grupowych, w takich instytucjach jak Hirshhorn Museum and Sculpture Garden w Waszyngtonie (2013); MoMA PS 1, Long Island City, Nowy Jork (2010); Whitney Museum of American Art w Nowym Jorku (2009 i 2002); Schirn Kunsthalle Frankfurt (2009); Museum of Contemporary Art w Los Angeles (2002) czy New Museum of Contemporary Art w Nowym Jorku (2002). Prace artystki zostały zakupione do kolekcji wielu muzeów, m.in. Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku; Whitney Museum of American Art w Nowym Jorku; Pérez Art Museum w Miami; Migros Museum für Gegenwartskunst w Zurychu; Institute for Contemporary Art w Miami i Hammer Museum w Los Angeles. Friedman jest laureatką nagrody Rome Prize (2000).
     
    Czytaj więcej
Festival IN OUT
KONKURS
 
Uwaga! W tym roku uruchomiliśmy nabór online!
 
 
12 IN OUT FESTIVAL 2018 taniec/obraz

Eksperymenty / Wideo / Dokumenty / Animacje

Festiwal In Out jest cyklicznym projektem Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia organizowanym od 2005 roku. W ramach Festiwalu odbędą się wykłady, przeglądy filmów, koncerty oraz organizowany jest otwarty, międzynarodowy konkurs na najlepsze: prace wideo, eksperymenty, dokumenty i animacje.

W tym roku zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie na temat taniec /obraz.

Konkurs jest dwuetapowy, a jury I etapu konkursu do 09 kwietnia 2018 wybierze 20 artystów, których prace zostaną zakwalifikowane do II etapu konkursu a tym samym pokazane podczas przeglądów w CSW Łaźnia. Artyści zostaną zaproszeni na Festiwal do Gdańska.

Nagrody:
I nagroda w wysokości 5 000 PLN ufundowana przez Marszałka Województwa Pomorskiego Mieczysław Struka
II nagroda w wysokości 4 000 PLN ufundowana przez CSW ŁAŹNIA
Oprócz nagród przyznane zostaną również wyróżnienia honorowe.
 
 
Konkurs jest skierowany do pełnoletnich artystów wizualnych i filmowych.
Czas trwania: powyżej 1 minuty , maksymalnie do 20 minut.
Rok produkcji: praca powinna być nie starsza niż 3 lata.
 
Termin nadsyłania zgłoszeń elektronicznych upływa 25 marca 2018. Zapraszamy do wzięcia udziału!
 
Link do formularza
 
Regulamin:
/uploaded/_user/regulamin_zalacznik_pl.pdf
Czytaj więcej
Następna edycja za:
-1 dni
Festival in out in news